Klub Muzyki i Literatury zaprasza na
Galę Jubileuszową Henryka Wolniaka-Zbożydarzyca

Prowadzenie spotkania: prof. Dorota Heck
10 lutego (wtorek) 2015 roku o godz.18.00
Wstęp wolny. Zapraszamy

Afisz [pdf]

Henryk Wolniak-Zbożydarzyc
Jubilat przy stukocie pięćdziesiątki twórczej niczym Iskrobożec zachowuje dostojną pokorę, choć w rankingu wartości zyskuje miano poety wybitnego. W tabeli uznania, niestety ciągle niedoceniony. Na tablicy osiągnięć: świadczą dzieła: 18 wydanych książek. Oryginalność twórcza: poetyka triady 3xW/wolność, wieczność, wielkość/. Mistrz neologizmu, najbardziej udane wchodzą do kanonu literackiego: czasoczary, głodobogi, zauroczenia, anieliada, zageniuszki, wieczniny, myśliwieniec. Znaczącym wydarzeniem kulturowym było zestawienie Mickiewicz-Wolniak w przedstawieniu Dziady, Pradziady w reżyserii Bogusława Kiera/PWST we Wrocławiu, 1995 Poeta-Jubilat wierzy, że jego przyszłość poetycka, i sprawiedliwa ocena, to tylko kwestia czasu.
Henryk Wolniak-Zbożydarzyc, urodzony 23 maja 1939 roku w Wierzchlesie koło Wielunia, poeta i dramaturg. W 1963 roku ukończył filozofię na Wydziale Filozoficzno - Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego. Debiutował cyklem wierszy w Odrze (1962). Debiut książkowy miał miejsce w Wydawnictwie Ossolineum zbiorem poetyckim pt. Horyzont (1965). Autor kilkunastu tomów wierszy. Zbiór poetycki Proch wyróżniony został nagrodą im. T. Peipera (1972). W 1980 roku przewodniczący Tymczasowego Komitetu Założycielskiego Literatów Dolnego Śląska Solidarność. W latach 1982-1985 współredagował wydane poza cenzurą czasopismo Wolna Kultura. W połowie lat dziewięćdziesiątych, w oparciu o dramat Dziady Adama Mickiewicza i poemat Pradziady H. Wolniaka, Bogusław Kierc wyreżyserował spektakl teatralny pt. „Dziady. Pradziady”, grany przez studentów Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej we Wrocławiu. W roku 2005 opublikował zbiór wierszy pt. Zaurocznia lądecka, a 2006 roku Anieliadę. Od jesieni 2011 do listopada 2012 w wydawnictwie „Miniatura” ukazały się trzy książki Wolniaka. Dwa nowe tomy wierszy oraz wiersze wybrane pt. Dostawy ducha. Nowe tomy Zageniuszki i Miłuje zaskakują niezwykłą świeżością ujęcia tematów takich jak autotematyzm, nasza cywilizacja, religia, przemijanie, patriotyzm.
Od 1989 roku należy do Stowarzyszenia Pisarzy Polskich Oddział we Wrocławiu.
Strona autorska

Środowisko Powstańców Warszawskich, spotkanie

10 lutego (wtorek) 2015 roku o godz. 15.00
Wstęp wolny. Zapraszamy

Wrocławski Klub Stanisławów, spotkanie

9 lutego (poniedziałek) 2015 roku o godz. 16.00
Wstęp wolny. Zapraszamy

Włoski Wrocław. Prezentacja rocznika naukowego "Italica Wratislaviensia" (2014, nr 5)

Spotkanie poprowadzą:
dr hab Justyna Łukaszewicz, prof. Uniwersytetu Wrocławskiego
dr Katarzyna Biernacka-Licznar.
W części muzycznej wystąpią:
Lucrezia Orlando - klarnet
Barbara Obremska - fortepian
W programie utwory włoskich kompozytorów w aranżacji Silvestra Sabatellego.
4 lutego (środa) 2015 roku o godz. 18.00
Wstęp wolny. Zapraszamy
Afisz [pdf]

Piąty numer czasopisma został poświęcony miastu Wrocław i jego związkom z Italią. Czytelnik znajdzie w nim artykuły naukowe z zakresu językoznawstwa, literaturoznawstwa, historii sztuki, historii teatru, filozofii i historii. Dwujęzyczny, włosko-polski tom uzupełniają relacje Włochów z pobytów w naszym mieście oraz wywiady z wybitnymi przedstawicielami wrocławskiej kultury: nestorem polskiej italianistyki profesorem Józefem Heisteinem i pisarzem Markiem Krajewskim. Zamieszczono tam również niepublikowany dotąd fragment Boskiej komedii Dantego w przekładzie prof. Tadeusza Zipsera, debiut poetycki Zbigniewa Jędrychowskiego, a także wspomnienia o dwóch ważnych postaciach związanych z Uniwersytetem Wrocławskim: matematyku Józefie Łukaszewiczu i literaturoznawcy Andrzeju Litworni.

Oficjalna witryna czasopisma

Lucrezia Orlando – klarnet
Włoska klarnecistka przebywająca obecnie (od października 2014 r. do lutego 2015 r.) we Wrocławiu w ramach programu Erasmus.
Muzyką pasjonowała się od szóstego roku życia. W 2013 roku, po nauce gry na klarnecie w klasie prof. Giovanniego Mastromarina, uzyskała dyplom studiów I stopnia w Akademii Muzycznej im. Nina Roty (Conservatorio di Musica “Nino Rota”) w Monopoli (Włochy, Apulia) z oceną 9.50/10. Wystąpiła w licznych koncertach i reprezentowała swoją szkołę w różnych projektach muzycznych, grając w najlepszych Akademiach Muzycznych we Włoszech (Rzym, Neapol, L’Aquila), między innymi w ramach projektu “I GIOVANI PER I GIOVANI, i giovani in tour” realizowanego przez ISMEZ (Istituto Nazionale per lo Sviluppo Musicale nel Mezzogiorno), instytucję promującą edukację muzyczną w południowych Włoszech. Uczestniczyła w wielu międzynarodowych i europejskich konkursach muzycznych, zdobywając główne, pierwsze i drugie nagrody. Wzięła udział w mistrzowskich kursach prowadzonych przez klarnecistów o międzynarodowej sławie, takich jak Karl Leister, Patrick Messina, Jean-Marc Volta, Valeria Serangeli, Guy Dangain, Angelo Montanaro i Julia Heinen.
Obecnie jest studentką drugiego roku studiów magisterskich uzupełniających w Akademii Muzycznej im. Egidia Duniego (Conservatorio di Musica “Egidio Duni”) w Materze, w klasie prof. Antonia Tinellego.

Wersja w języku włoskim [pdf]

Barbara Obremska – fortepian
Urodzona w roku 1990 wrocławianka, która ukończyła 9 klas fortepianu pod kierunkiem mgr Marianny Nykiel-Krakowczyk w Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej im. Karola Szymanowskiego we Wrocławiu. Jest absolwentką matematyki na Uniwersytecie Wrocławskim i zawodowo pracuje raczej przy klawiaturze komputera, ale w wolnych chwilach chętnie siada przy klawiaturze fortepianu.

Wersja w języku włoskim [pdf]

Prezentacja książki Bolesława Dziewięckiego „Z dna piekła. Moje przeżycia z niemieckich obozów koncentracyjnych 1943-1945", Gdynia 2015

Spotkanie poprowadzi Barbara Dziewięcka-Figiel
3 lutego (wtorek) 2015 roku o godz. 18.00
Wstęp wolny. Zapraszamy

„Dni mijają. Wstają ranki i znów noce, a końca jazdy i męki nie widać. Nikt nie wie, dokąd nas wiozą. Mam tak mało sił, że trwam w letargu. Widzę koniec wojny, a tu trzeba umierać. Z innych wagonów wyrzucają trupy. Kiedy ja umrę? Umrę! Ale dlaczego śmierć przychodzi u progu wolności? Nie zobaczę córki, żony, rodziców, braci i sióstr! Nie będę mógł im opowiedzieć…”

Okładka książki [pdf]

Bolesław Dziewięcki ur. 24 marca 1913 roku we wsi Dębska Wola w powiecie pińczowskim zm. w 1989 roku. Ukończył W 1934 roku seminarium nauczycielskie w Jędrzejowie, a w 1935 szkołę podchorążych we Lwowie. Pracę nauczycielską rozpoczął w grudniu 1935 roku w Puzowie na Wołyniu. W Turyczanach (również na Wołyniu), poznał swoją żonę Kazimierę. W lipcu 1939 roku wzięli ślub w mieście rodzinnym jego żony - Starym Sączu. Po klęsce wrześniowej powrócił do Turyczan. Razem z żoną uciekł do Jędrzejowa przed nasilającymi się prześladowaniami ze strony Ukraińców.
Był żołnierzem Armii Krajowej, pseudonim „Koraban”, Okręgu Radomsko-Kieleckiego, w Obwodzie Jędrzejów. Wraz ze swoim kolegą z seminarium Hieronimem Piaseckim (pseudonim „Zola”) brał udział w pierwszym zamachu na gestapowca Helmuta Kappa. Aresztowany 13 czerwca 1943 roku podczas akcji AK. Pomimo tego że jego żona i jednomiesięczna córeczka Marysia znajdowały się również w rękach gestapo, bity i torturowany, nie wydał nikogo. Przeszedł koszmar niemieckich obozów koncentracyjnych Birkenau, Auschwitz i Buchenwaldzie. Przeżył dziewięć długich miesięcy pod ziemią, w tunelach obozu pracy w Dorze, gdzie produkowano pociski VI i V2. Po likwidacji „Dory”, wraz z innymi jeńcami gnany był przez Ravensbrück nie wiadomo, dokąd i w jakim celu. Wyzwolenie zastało go w drodze… Wrócił do Polski w czerwcu 1945 roku, dokładnie w dwa lata po aresztowaniu. Przeżył piekło na ziemi. I o tym piekle opowiada w swojej książce. Relacjonując dzień po dniu.

Związek Literatów Polskich Oddział we Wrocławiu, spotkanie noworoczne

2 lutego (poniedziałek) 2015 roku o godz. 15.00
Spotkanie dla członków Dolnośląskiego Oddziału Związku Literatów Polskich oraz zaproszonych gości.