Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu zaprasza na spotkanie z cyklu Dowód Tożsamości. Gościem będzie Mateusz Pospieszalski – kompozytor, saksofonista, aranżer, producent muzyczny

16 grudnia (wtorek) 2025 roku o godz. 18.00
Wstęp wolny. Zapraszamy

Plakat [pdf]

Koncepcja spotkań i prowadzenie: red. Ewa Gil-Kołakowska – dziennikarka, autorka książek, satyryczka

Prezentacja fragmentów prozy: Marzena Kopczyńska – dr sztuki teatralnej i filmowej, aktorka, reżyserka, psycholożka

W części artystycznej: Tomasz Krajewski – aktor, wokalista, lektor

Dowód Tożsamości – to cykl spotkań poświęcony mieszkańcom Wrocławia i Dolnego Śląska, a także tym, którzy choć przez chwilę związani byli z miastem i regionem. To projekt, którego celem jest przywołanie korzeni współczesnych Dolnoślązaków. Ewa Gil–Kołakowska – autorka książki Dowód Tożsamości na podstawie której powstał pomysł spotkań o tym samym tytule, w swojej książce podjęła próbę dotarcia do źródeł oryginalności kulturowej Dolnego Śląska poprzez opis indywidualnych losów jego najbardziej znanych mieszkańców.
„Informacja o cyklu Dowód Tożsamości” [pdf]

Mateusz Pospieszalski – kompozytor, aranżer, saksofonista, wokalista. Członek Akademii Fonograficznej ZPAV. W trakcie swojej wieloletniej kariery artystycznej współpracował z zespołami m.in.: Śmierć Kliniczna, Maanam, Tie Break i Graal oraz Stanisławem Sojką, Anną Marią Jopek i Januszem Radkiem. Obecnie gra w zespole Voo Voo i współpracuje z zespołem YeShe oraz 2Tm2,3. Jest również producentem muzycznym i aranżerem płyt Justyny Steczkowskiej („Alkimja”, „Femme Fatale”), zespołu Zakopower („Musichal”, „Na siedem”) oraz Janusza Radka („Dziękuję za miłość”). Wspólnie z braćmi – Janem i Marcinem – był kierownikiem muzycznym Koncertów Papieskich organizowanych w tzw. „Dniu Papieskim”. Był też producentem muzycznym i aranżerem Koncertów Galowych na Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu („Nick Cave i Przyjaciele – W moich ramionach” oraz „Artyści piosenki. Kurt Weill”). Mateusz Pospieszalski znany jest również z wielu znaczących muzycznych aranżacji dużych scenicznych przedsięwzięć dla telewizji, m.in.: „Warszawo Ma” – koncert z okazji 59. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego; „Pokój dla Czeczenii” i „Pytam o wolność” – Koncerty Solidarności z Narodem Czeczeńskim; „Honor jest Wasz Solidarni” – koncert z okazji 25. rocznicy powstania NSZZ „Solidarność” oraz – wespół z Janem i Marcinem – „Muzyka źródeł” – koncert galowy z okazji wejścia Polski do UE. Natomiast z całą rodziną nagrał dwa albumy kolędowe: „Kolędy Pospieszalskich” oraz „Najcieplejsze Święta”. Od lat komponuje też dla filmu i teatru, a także do spektakli Teatru Telewizji. W roku 1994, za muzykę do „Gorącego czwartku” otrzymał nagrodę na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Spektakle z jego muzyką, w reżyserii Jerzego Bielunasa i Michała Rosy, wystawiane były w teatrach repertuarowych w Gdyni, Chorzowie, Opolu, Katowicach i Toruniu. W roku 2002, za muzykę do przedstawienia „W 80 dni dookoła świata” otrzymał „Złotą Maskę” – nagrodę za twórczość teatralną w Województwie Śląskim. Był też nominowany do nagrody polskiego przemysłu fonograficznego Fryderyka w kategorii: kompozytor roku. Podczas 36 PPA we Wrocławiu Decyzją Kapituły im. Aleksandra Bardiniego Mateusz Pospieszalski otrzymał specjalną nagrodę tego festiwalu – Tukan Kapituły i Dyplom Mistrzowski. Była to nagroda za wieloletni wybitny wkład w tworzenie spektakli muzycznych, nie tylko na Przeglądzie Piosenki Aktorskiej, ale za całokształt dotychczasowej twórczości -za znakomitą muzykę, pisaną dla teatru i filmu, jak również za pracę producencką.

Ewa Gil-Kołakowska – absolwentka Uniwersytetu Wrocławskiego, pomysłodawczyni oraz autorka koncepcji i scenariusza spotkań. Dziennikarka, której specjalnością są wywiady z ludźmi Kultury i Sztuki. W swoim dziennikarskim dorobku ma setki wywiadów z wybitnymi artystami, m.in. z Tadeuszem Kantorem, Gustawem Holoubkiem, Zbigniewem Zapasiewiczem, Czesławem Niemenem, Markiem Grechutą, Wojciechem Młynarskim, Agnieszką Osiecką, Krystyną Jandą, Diamandą Galas, Patricią Kaas, Marią Czubaszek, Romą Ligocką, Franciszkiem Starowieyskim, Jerzym Dudą-Graczem, Jackiem Kaczmarskim, Kazikiem Staszewskim, które publikowała na łamach Magazynu Tygodniowego GR, Przeglądu, Angory i XL. Współpracowała też z tygodnikiem Wprost, Gazetą Wyborczą, Wieczorem Wrocławia, West Zeitung, miesięcznikami Machina i WOW. W trakcie wieloletniej pracy dziennikarskiej zajmowała się również reportażem oraz krytyką teatralną i filmową. Przez kilka lat w Radiu Wrocław prowadziła cykl autorskich audycji poświęconych sztuce filmowej Video ergo sum. W latach 1991-1994 redaktor naczelna magazynu E’LA. Autorka książek: La, la, la, la…, Dowód Tożsamości, Mam jedno oko zielone…, Opowieści wigilijne o wieczerzy, kolędach, Herodzie oraz wydanej kilka lat temu książki Opowieści bielsze niż śnieg. Pomysłodawczyni i producentka albumu i koncertu Alkimja Justyny Steczkowskiej, płyty i koncertu Kazika Staszewskiego Piosenki Toma Waitsa, płyty polsko-jamajskiej formacji RASTASIZE Day by Day, zrealizowanej w studiu Boba Marleya na Jamajce, a także albumu z utworami Kurta Tucholsky’ego w interpretacji Krystyny Tkacz. Realizatorka teledysków, autorka scenariuszy, satyryk. Cykl wieczorów w Klubie Muzyki i Literatury – Dowód Tożsamości to jej kolejne dziennikarskie spotkania z ludźmi których, lubi, ceni i szanuje.

Marzena Kopczyńska - doktorka sztuki teatralnej i filmowej, mgr psychologii, dyplomowana psychoterapeutka, wykładowczyni akademicka Akademii Teatralnej im. S. Wyspiańskiego we Wrocławiu. Jako aktorka od 18 lat związana jest z Wrocławskim Teatrem Komedia, gdzie wcieliła się w wiele fantastycznych ról. Doświadczenie terapeutyczne zdobywała pracując w Specjalistycznym Zespole Psychiatrycznej Opieki Zdrowotnej przy Szpitalu Psychiatrycznym we Wrocławiu, a następnie w Poradniach Zdrowia Psychicznego. Od 16 lat pomaga pacjentom prowadząc gabinet psychoterapeutyczny Engram. Marzena Kopczyńska to także uzdolniona reżyserka mulimedialnych koncertów: „Puls – Poświatowska”, „3 dźwięki Komedy”, „Kalinowe niebo” oraz wielu koncertów finałowych z udziałem gwiazd filmu i teatru w ramach Festiwali Retro w Częstochowie. Współtwórczyni festiwali muzycznych oraz koncertów plenerowych w ramach działalności duetu artystycznego GENERALNIE SMAKOWICIE. Pomysłodawczyni i współtwórczyni międzynarodowej konferencji „Granice w Teatrze” przy współpracy z Instytutem Teatralnym ITI oraz Akademią Teatralną w 2021 r. Nominowana do Nagrody Energia Kultury za koncert „3 dźwięki Komedy” w 2017r. Autorka reportaży filmowych: „Nieobliczalni” 2014 r. oraz „Ciało ciału powiedziało” 2016 r. i „Granice w Teatrze” 2021r. Widywana również w popularnych telewizyjnych serialach takich jak m.in.: „Pierwsza Miłość”, „M jak Miłość”, „Na dobre i na złe” oraz „Fala zbrodni.” Wszystkie jej artystyczne dokonania widoczne są na stronie www.generalniesmakowicie.com oraz na stronie Wrocławskiego Teatru Komedia. Prywatnie, Artystka i psychoterapeutka najbardziej dumna jest z roli Mamy uroczej Kalinki. Warto też wiedzieć, że w każdej postaci i o każdej porze uwielbia cytryny, a w wolnym czasie kino iberoamerykańskie.

Tomasz Krajewski – aktor, konferansjer, moderator, lektor, wokalista. Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie, Wydział Zamiejscowy we Wrocławiu, w latach 90. aktor Wrocławskiego Teatru Współczesnego, a później Teatru Nowego. Współpracownik wielu polskich rozgłośni telewizyjnych i radiowych. Wieloletnie doświadczenie, niesamowita charyzma i elektryzujący, charakterystyczny głos, a także elokwencja i dowcip Tomasza Krajewskiego sprawiają, że potrafi on przyciągnąć tłumy. Jego osoba jest gwarancją sukcesu każdego przedsięwzięcia. Prowadzi wiele imprez, za każdym razem spotykając się z ogromną sympatią publiczności – eventy, pokazy mody, pokazy fryzjerskie, szkolenia, konferencje, gale, bale charytatywne, licytacje, targi, imprezy prestiżowe i masowe. Oprócz tego występuje z kameralnymi recitalami i większymi koncertami, m.in. z repertuarem piosenek takich wykonawców jak: Ben E. King, Eddy Arnold, Michael Buble, James Blunt, Andrzej Zaucha. Tomasz Krajewski to także wieloletni współpracownik Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy, której koncerty od wielu lat prowadzi na Wrocławskim Rynku.

Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu zaprasza na premierę książki Wojciecha Browarnego pt. „Stulecie Tadeusza Różewicza. O pisaniu i wspominaniu”

Prowadzenie spotkania: Robert Gawłowski
15 grudnia (poniedziałek) 2025 roku o godz. 18.00
Wstęp wolny. Zapraszamy

Spotkanie transmitowane online

Plakat [pdf]

Wojciech Browarny, „Stulecie Tadeusza Różewicza. O pisaniu i wspominaniu” (okładka) [pdf]

Książka ukazała się nakładem Wydawnictwa Uniwersytetu Wrocławskiego:
www.wuwr.eu/produkt/stulecie-tadeusza-rozewicza

Która z nienapisanych powieści Tadeusza Różewicza jest najciekawsza? Co poeta odpisał na list I sekretarza KC PZPR Edwarda Gierka? Jak poprawiał swoje rękopisy i co rysował na ich marginesach? Skąd wiadomo, że nie lubił rozpolitykowanych księży, felietonistów i poetów metafizycznych? Co się stało z pamiątkową ławką, którą Różewiczowi postawiono w parku Południowym?
         Stulecie Tadeusza Różewicza. O pisaniu i wspominaniu to próba odpowiedzi na powyższe i wiele innych pytań, które rodzi twórczość i niezwykła biografia poety. Wojciech Browarny zagląda do nieukończonych powieści i odręcznych notatek autora Kartoteki, śledzi historię powstawania jego dziennika, odkrywa rolę poety w tworzeniu wrocławskiej lokalności. To opowieść o pisarzu, który nie bał się przekraczać granic własnej wyobraźni, odsłaniająca nieznane dotąd strony jego życia i warsztatu.
         To pełna zaskakujących historii, archiwalnych odkryć i osobistych refleksji książka, w której dodatkową wartość stanowią fotografie rękopisów, brulionów i notatek poety, pozwalające czytelnikowi bezpośrednio obcować z materią codziennej pracy twórczej Różewicza.
         Odkrywcze, spójne, logicznie uporządkowane i starannie skomponowane Stulecie Tadeusza Różewicza przedstawia to, co może wydawać się w twórczości Różewicza mniej ważne, marginalne i nieistotne. Jednak z lektury utworów pisarza i pracy literaturoznawczej Wojciecha Browarnego wynika, że to, co zdawało się nieważne, okazuje się ważne, to, co miało być znikome, prezentuje się całkiem obszernie, a to, co zostało pominięte, umniejszone być nie może. Wojciech Browarny wskazuje również na to, jak twórczość Różewicza w każdym aspekcie jest skomplikowana, niejednoznaczna, nieuchwytna, jak nie mieści się w obiegowych opiniach, gatunkowych (i rodzajowych) gorsetach czy stereotypowych formułach. Nawet rękopisy autora Mojej córeczki są tak wyjątkowe, że trzeba było dla nich wymyślić nową nazwę. I wrocławski badacz to zrobił.
         Autor w swoich rozważaniach, kwerendach i analizach posługuje się bowiem stworzonym przez siebie pojęciem grafopisu, by w pasjonujący sposób opowiedzieć o przygodach z Różewiczowskimi archiwaliami. Analiza grafopisów z kolorowymi skreśleniami, szlaczkami, figurami oraz rysunkami, które poeta nanosił na swoje rękopisy w trakcie ich pracowitego, wielokrotnego i długoletniego poprawiania, prowadzona narzędziami pismoznawstwa, stanowi cenne dopełnienie literaturoznawczego opisu tekstów Różewicza i jego pisarskiej biografii.

Z recenzji dr. Jarosława Petrowicza, Wieluńskie Towarzystwo Naukowe

Wojciech Browarny – historyk literatury polskiej, regionalista, profesor Uniwersytetu Wrocławskiego. Kieruje Zakładem Literatury Polskiej XX i XXI wieku oraz Pracownią Badań Regionalnych. Członek Komitetu Nauk o Literaturze PAN. W latach 2022–2024 członek jury Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus, a od 2025 – Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius. Naukowo zajmuje się współczesną polską prozą, antropologicznymi problemami nowoczesności, związkami kultury i historii z przyrodą oraz badaniami archiwalnymi. Autor między innymi książek Tadeusz Różewicz and Modern Identity in Poland since the Second World War (2019), Historie odzyskane. Literackie dziedzictwo Wrocławia i Dolnego Śląska (2019), W drodze. Wrocław śladami Tadeusza Różewicza (2021), Anatomia nowoczesnego regionu. O związkach środowiska, kultury i pamięci (2023) oraz opracowania Wybór prozy Tadeusza Różewicza w serii Biblioteka Narodowa (2021).

Robert Gawłowski – poeta, prozaik, krytyk literacki, dramaturg, scenarzysta, autor audycji i słuchowisk radiowych. Debiutował jako poeta w 1977 roku. Opublikował zbiory wierszy: Nie ukrywajmy tego szaleństwa, Ograniczony wybór, Marko Polo szuka nowej drogi, Marko Polo, Podróż chroniczna, Georg – ostatnie chwile, ostatnie błyski, Pył, Dotknięcie, Wieża wiatrów, Życie wieczne, Peregryn, Boskie światło, Otium i inne wiersze rzymskie. Laureat nagród: im. S. Wyspiańskiego, Fundacji Kultury oraz „Feniksa”. Należy do Stowarzyszenia Pisarzy Polskich oraz do PEN Greece w Atenach.