Polskie Towarzystwo Historii Medycyny i Farmacji we Wrocławiu, spotkanie

W programie:
Prof. dr hab. Krzysztof Wronecki, „Śladami wybitnych lekarzy – spacer ulicami Wrocławia”.
Dr Jerzy Bogdan Kos, „Słowo o książce”.
27 czerwca (sobota) 2015 roku o godz. 11.00
Wstęp wolny. Zapraszamy

Prof. dr hab. Krzysztof Wronecki urodził się 8 marca 1945 w Szamotułach. Tam ukończył liceum. W latach 1962 – 68 studiował na Akademii Medycznej we Wrocławiu. W marcu 1968 był przewodniczącym Rady Uczelnianej Zrzeszenia Studentów Polskich. W latach 1970 – 89 pracował w Klinice Chirurgii Dziecięcej AM we Wrocławiu. W 1980 r. uzyskał doktorat, a w 1992 habilitację.
Od 1989 do 2009 r. pełnił obowiązki ordynatora Oddziału Kardiochirurgii Dziecięcej w Wojewódzkim Szpitalu Specjalistycznym, gdzie pod fachowym nadzorem prof. Zbigniewa Religi utworzył nowoczesną placówkę. Na jej bazie w 2002 r. powstało Dolnośląskie Centrum Chorób Serca „Medinet”. Od 2002 jest prezesem Stowarzyszenia Rozwoju Kardiochirurgii i Chirurgii Naczyniowej.
W latach 1997 – 2014 pracował na stanowisku profesora nadzwyczajnego w Akademii Wychowania Fizycznego w Wrocławiu. Od 2002 r. jest profesorem nadzwyczajnym Politechniki Opolskiej, aktualnie dyrektorem Instytutu Fizjoterapii. Wypromował 6 doktorów i kilkuset magistrów fizjoterapii.
Pasjonuje się historią medycyny. Działa w samorządzie lekarskim. W latach 2002 – 2014 przewodniczył Wrocławskiemu Oddziałowi Polskiego Towarzystwa Historii Medycyny i Farmacji.
Jest członkiem honorowym Jugosłowiańskiego Towarzystwa Chirurgów Dziecięcych i Stowarzyszenia Lekarzy Dolnośląskich. W roku 1991 współtworzył wrocławski Klub Rotary. Dwukrotnie był jego prezydentem. Za działalność rotariańską otrzymał odznakę „Paul Harris Fellow”, a za pracę w samorządzie lekarskim Medal im. Jana Mikulicza – Radeckiego.
W 2004 roku kardynał Henryk Gulbinowicz wyróżnił go Pierścieniem Tysiąclecia. Otrzymał wiele odznaczeń resortowych i państwowych m.in. Krzyż Kawalerski i Oficerski Orderu Odrodzenia Polski.
Nota biograficzna [pdf]

''Stowarzyszenie Kresowe Semper Fidelis'', spotkanie

18 czerwca (czwartek) 2014 roku o godz. 16.30
Wstęp z zaproszeniami

Powstańcy Warszawscy, spotkanie

16 czerwca (wtorek) 2015 roku o godz. 15.00
Wstęp wolny. Zapraszamy

Powstanie warszawskie (1 sierpnia–3 października 1944 r.) – wystąpienie zbrojne przeciwko okupującym Warszawę wojskom niemieckim, zorganizowane przez Armię Krajową w ramach akcji „Burza”, połączone z ujawnieniem się i oficjalną działalnością najwyższych struktur Polskiego Państwa Podziemnego.
Powstanie warszawskie było wymierzone militarnie przeciw Niemcom, a politycznie przeciw ZSRS oraz podporządkowanym mu polskim komunistom. Dowództwo Armii Krajowej planowało samodzielnie wyzwolić stolicę jeszcze przed wkroczeniem Armii Czerwonej, licząc, że uda się w ten sposób poprawić międzynarodową pozycję legalnego rządu Rzeczypospolitej Polskiej oraz zahamować realizowany przez Stalina proces sowietyzacji Polski. Po wybuchu powstania Armia Czerwona wstrzymała ofensywę na kierunku warszawskim, a sowiecki dyktator konsekwentnie odmawiał udzielenia powstaniu pomocy, m.in. nie wyrażał zgody na międzylądowanie samolotów alianckich startujących z terytorium Włoch, dostarczających broń i zaopatrzenie powstańcom. Zgoda taka zapadła 16 września kiedy praktycznie żaden z zrzutów nie mógł trafić w ręce powstańców. Wsparcie udzielone powstańcom przez USA i Wielką Brytanię miało natomiast ograniczony charakter i nie wpłynęło w sposób istotny na sytuację w Warszawie. W rezultacie oddziały powstańcze przez 63 dni prowadziły samotną, heroiczną walkę z przeważającymi siłami niemieckimi, zakończoną 3 października 1944 roku. W trakcie dwumiesięcznych walk straty wojsk polskich wyniosły ok. 16 tys. zabitych i zaginionych, 20 tys. rannych i 15 tys. wziętych do niewoli. W wyniku nalotów, ostrzału artyleryjskiego, ciężkich warunków bytowych oraz masakr urządzanych przez oddziały niemieckie zginęło od 150 tys. do 200 tys. cywilnych mieszkańców stolicy. Na skutek walk powstańczych oraz systematycznego wyburzania miasta przez Niemców uległa zniszczeniu większość zabudowy lewobrzeżnej Warszawy, w tym setki bezcennych zabytków oraz obiektów o dużej wartości kulturalnej i duchowej. Powstanie warszawskie uznawane jest za jedno z najważniejszych wydarzeń w najnowszej historii Polski.
Źródło: Wikipedia

Towarzystwo Miłośników Haftu we Wrocławiu, spotkanie

Temat: "Międzynarodowy Dzień Dziergania"
13 czerwca (sobota) 2015 roku o godz. 13.00
Wstęp wolny. Zapraszamy

Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu oraz Towarzystwo Przyjaciół Grodna i Wilna we Wrocławiu zapraszają na spotkanie z Ireną Zabratyńską, autorką książki pt. "Syberia w oczach dziecka - zesłańca"

11 czerwca (czwartek) 2015 roku o godz. 16.00
Wstęp wolny. Zapraszamy

Plakat [pdf]

Tułaczka sierżanta Bronisława Kosieckiego w latach 1941-1947 [pdf]

Książki pt. "Zapiski żołnierza tułacza" i "Syberia w oczach dziecka" to wspomnienia spisane przez ojca i córkę, rozdzielonych przez wojenną zawieruchę w 1941 roku, przepełnione wolą walki o życie i nadzieją na powrót w Ojczyste strony. Ojciec aresztowany przez NKWD trafia do więzienia sowieckiego, po porozumieniu Majski-Sikorski wstępuje w szeregi Armii Polskiej gen. Władysława Andersa i walczy pod Mote Casino. Powraca do Polski w 1947 roku, ale już nie na Kresy, a na Ziemie Zachodnie i tu spotyka się ze swoją rodziną. Dokumenty niezwykłe bo obrazujące losy ludzi żyjących w nieludzkich warunkach, losy pełne niepewności o dzień jutrzejszy i pełne tęsknoty.
Bronisław Kosiecki, ''Zapiski żołnierza tułacza'', Wrocław 2014, (pierwsze 10 str.) [pdf]
Irena Zabratyńska, ''Syberia w oczach dziecka – zesłańca'', Wrocław 2013, (pierwsze 10 str.) [pdf]

Wrocławski Klub Stanisławów, spotkanie

8 czerwca (poniedziałek) 2015 roku o godz. 16.00
Wstęp wolny. Zapraszamy