Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu

Klub Muzyki i Litratury we Wrocławiu. Sala koncertowa.

Wystawy w 2016 roku

Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu oraz Instytut Pamięci Narodowej we Wrocławiu zapraszają na wystawę pt. ''O Niepodległą - Rok 1914''

Udostępnienie 27 października (czwartek) 2016 roku o godz. 10.00
Prace eksponowane w Galerii Klubu MiL do 17 listopada (czwartek) 2016 roku
od. poniedz. do piątku w godz. od 10.00 do 18.00
w soboty od 12.00 do 18.00
Wstęp wolny

Plakat [pdf]

Katalog - galeria (kliknij w miniaturę)

Katalog [pdf] [25MB]

Koncepcja i opracowanie wystawy oraz katalogu: Jerzy Kirszak, Sylwia Krzyżanowska, Wojciech Trębacz
Ponad sto lat temu, 6 sierpnia 1914 roku, wyruszyła z Krakowa do walki o niepodległość Polski I Kompania Kadrowa, będąca pierwszym od czasów Powstania Styczniowego z lat 1863-1864 regularnym oddziałem Wojska Polskiego. Na przestrzeni tych stu lat nastąpiły przemiany dziejowe, takie jak radosny listopad 1918 r., zwycięski sierpień 1920 r., tragiczny wrzesień 1939 r., zakłamany luty 1945 r., skutkujący niemal półwieczną niewolą środkowo-wschodniej Europy, pełen nadziei czerwiec 1989 r. Naród z przeszło 1000-letnią tradycją państwową, 150-letnim doświadczeniem rozbiorów i walk o niepodległość, powinien w trosce o swoją przyszłość szukać wskazań w wielkich momentach swej przeszłości. Jednym z takich wydarzeń był czyn zbrojny Józefa Piłsudskiego 1914 r. i wynikające z niego następstwa. Józef Piłsudski, który wraz z wybuchem I wojny światowej nie chciał dopuścić, by „na szalach losów, ważących się nad naszymi głowami, na szalach, na które miecze rzucono, zabrakło polskiej szabli", doprowadził do podniesienia sprawy polskiej do poziomu zagadnień europejskich. Z kolei przewidując już znacznie wcześniej, że pierwszym zaborcą, który poniesie klęskę będzie carska Rosja pobita przez państwa centralne, tj. Austro-Węgry i Niemcy, które z kolei później ulegną koalicji anglo-francuskiej (lub anglo-amerykańsko-francuskiej), wskazał kierunek, w którym mieli podążać jego żołnierze. Początkowo, wobec zobojętnienia i niezrozumienia tej ideologii przez większość polskiego społeczeństwa, mógł liczyć tylko na garstkę swoich strzelców. Wojsko to bezgranicznie mu ufało i wierzyło, że pod jego przewodem uda się wywalczyć wolność dla całej Polski, podzielonej przez sąsiadów. Strzelcy, którzy wkrótce stali się żołnierzami Legionów Polskich byli przysłowiową iskrą rzuconą na proch. Ich ofiarna dwuletnia walka z Rosją na frontach I wojny światowej doprowadziła do stopniowego rozszerzenia kręgu poczynań niepodległościowych, co wraz ze zgodnym z przewidywaniami Piłsudskiego zakończeniem wojny, przyniosło wolność Polsce. Kazimierz Sosnkowski, nieodłączny z Piłsudskim współtwórca i współwykonawca oraz jego zastępca, charakteryzując żołnierzy Legionów Polskich pisał: „Było to zbiorowisko młodzieży gorącej, szlachetnej, ożywionej rzadko spotykanym w dziejach, bezgranicznym umiłowaniem ideałów, gotowej do wszelkich poświęceń i ofiar, na wskroś bezinteresownej, wyzbytej wszelkiej myśli o zaszczytach, stanowiskach, rekompensatach, karierach osobistych. Było to wojsko wesołe, rozśpiewane, pełne owej bujnej żywotności jaką obrazują płótna Kossaka". Im to - ŻOŁNIERZOM LEGIONÓW POLSKICH - w 100-lecie rozpoczęcia czynu zbrojnego, poświęcona jest niniejsza wystawa.

Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu zaprasza na prezentację cyklu prac malarskich Antoniny Gorodniej pt. ''W Sercu Matki''

Wernisaż 7 października (piątek) 2016 roku o godz. 18.00
W części muzycznej koncert na bandurze Olgi Marko
Prace eksponowane w Galerii Klubu MiL do 25 października (wtorek) 2016 roku
od poniedz. do piątku w godz. od 10.00 do 18.00
w soboty od 12.00 do 18.00
Wstęp wolny

Plakat [pdf]

Antonina Gorodnya - urodzona w 1986 roku w miejscowości Drużba w województwie Żytomierskim na Ukrainie. W 2004 r. - ukończyła Szkołę Ogólnokształcącą I-III stopnia z wyróżnieniem w nauce sztuk wizualnych. W 2008 r. - absolwentka Wyższego Liceum Zawodowego Sztuk Pięknych w Hryciw w obwodzie Chmielnickim, uzyskała kwalifikacje architekta wnętrz. W latach 2008-2015 podróżując po Europie wykonywała prace w różnych technikach (batik, decoupage, ceramika, rzeźba, malarstwo na szkle, drewnie i inne). Miała okazję pracować u boku Juliana Słowińskiego, przy renowacji Kościoła pod wyzwaniem św. Honorata Koźmińskiego w Korosteniu. Zafascynowana ludową sztuką zdobnictwa -"Petrykiwka". Od 2015 roku w charakterze asystenta pracuje z osobami niepełnosprawnymi intelektualnie we wrocławskiej wspólnocie L'Arche. W wolnym czasie maluje dekoratywne obrazy o motywach ludzkich, kwiatowych i zwierzęcych.

Olga Marko ur. się w Olesku (obw. Lwowski na Ukrainie). Jej muzyczne fascynacje skupiły się na oryginalnym ukraińskim instrumencie ludowym- bandurze. Ukończyła Liceum Muzyczne w Drochobyczu właśnie w klasie tego instrumentu i kontynuowała tę naukę na Uniwersytecie Kultury w Kijowie, kształcąc się również w zakresie śpiewu. Ukończywszy studia, wyjechała do Polski. Od 1997r. Mieszka we Wrocławiu, gdzie nawiązała współpracę z polskimi artystami. Występowała w galowym koncercie laureatów XXX Ogólnopolskiego Konkursu „Poezja i proza na wschód od bugu” i na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki im. Anny Jantar we Wrześni. Zagrała w rock - operze „Wilgefortis”, współpracowała z orkiestrą Vincenza przy projekcie „Starowiek”. Założyła prekursorskie trio grające muzykę wypadkową jazzu, folka i klasyki „Trzy ścieżki”: wiolonczela - Monika Łapka; flet, saksofon - Janusz Brych. Była zapraszana do występów w ramach „ Tumskich wieczorów”.Jako Ukrainka wystąpiła z referatem na konferencji w Urzędzie Wojewódzkim poświęconej integracji mniejszości narodowych Dolnego Śląska. Kilkakrotnie była zapraszana do Salonu Profesora Dudka. Obecnie uczestniczy w działalności Związku Ukraińców w Polsce we Wrocławiu. Pracuje z dziećmi i młodzieżą.
Bandura (prawdopodobnie z gr. pandóra = wszystko dająca) – ukraiński ludowy instrument muzyczny należący do chordofonów, w którym struny szarpie się palcami lub plektronem. Pierwsze wzmianki o instrumencie pochodzą z VI wieku naszej ery z Grecji. Protoplastą bandury była najprawdopodobniej kobza lub lutnia. Inne źródła podają instrument strunowy zwany syrena syrenarum, łączący cechy lutni i psalterium, którego wynalazcą był Francesco Landini. Pierwsza wzmianka o ukraińskich bandurzystach pochodzi ze źródeł polskich z 1441 roku. W początku XX wieku przeżyła swój renesans, urastając do narodowego symbolu Ukrainy, atrybutu pieśniarzy wykonujących dumki. W latach stalinowskich gra na bandurze, jako symbolu nacjonalizmu ukraińskiego, została zakazana. Po odzyskaniu niepodległości gra na niej przeżywa ponowny rozkwit.
Źródło: Wikipedia
Dodatkowe informacje: https://pl.wikipedia.org/wiki/Bandura

Klub Muzyki i Literatury zaprasza na wystawę pn. "Karykatury Jerzego Micheja"

Wernisaż 14 września (środa) 2016 roku o godz. 18.00
Prace eksponowane w Galerii Klubu MiL do 3 października (poniedziałek) 2016 roku
od poniedz. do piątku w godz. od 10.00 do 18.00
w soboty od 12.00 do 18.00
Wstęp wolny

Plakat [pdf]

Jerzy Michej, urodzony w 1945 roku w Częstochowie, z zawodu jest nauczycielem zajęć praktyczno–technicznych Ponadto pracował w biurze architektoniczno - budowlanym gdzie wykonywał makiety. Od 1978 roku przebywa w Szwajcarii. Od najmłodszych lat fascynowała go karykatura. Najpierw rysował ołówkiem na papierze - później rozwijał swoja własną technikę; karykatury wycinane są z kolorowego papieru i naklejane na karton. Są to przede wszystkim twarze pisarzy, nie tylko polskich, również obcojęzycznych, poza tym aktorów, sportowców, muzyków. W przerwach pomiędzy powstawaniem karykatur, Jerzy wykonuje również trójwymiarowe głowy znanych postaci używając do tego rolek kartonowych. Pierwsza wystawa Jerzego miała miejsce 01 listopada 2012 roku w Heiden w Szwajcarii. Spotkała się z dużym zainteresowaniem zarówno ze strony tutejszych mieszkańców jak i środowisk polonijnych zamieszkujących w tym regionie.