Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu oraz Solidarność Dolny Śląsk zapraszają na wystawę ze zbiorów i fotografii Janusza Wolniaka pt. „Solidarność przeciw cenzurze”

Otwarcie 31 sierpnia (czwartek) 2023 roku o godz. 12.00
Prace eksponowane w Galerii Klubu MiL do 27 września (środa) 2023 roku
od. pon. do piątku w godz. od 10.00 do 18.00
w soboty od 12.00 do 18.00
Wstęp wolny. Zapraszamy

Plakat [pdf]

Folder [pdf]

Janusz Życzkowski. „Solidarność przeciw cenzurze. Wrocławska Solidarność uczciła 43. rocznicę podpisania Porozumień Sierpniowych”. www.gazetawroclawska.pl

MR, JW, Solidarność przeciw cenzurze, „Dolnośląska Solidarność” nr 9 (457), 2023, s. 16 [pdf]

Solidarność przeciw cenzurze
Tradycją dolnośląskiej Solidarności stało się organizowanie od kilkunastu lat 31 sierpnia o godz. 12.00 wystaw tematycznych ze zbiorów dokumentów i zdjęć Janusza Wolniaka. W tym roku autor pokazuje jaki wpływ na przełamanie monopolu władzy na informacje miało powstanie NSZZ „Solidarność”. Wśród 21 postulatów strajkujących w Gdańsku robotników trzeci brzmiał: „Przestrzegać zagwarantowaną w Konstytucji PRL wolność słowa, druku, publikacji, a tym samym nie represjonować niezależnych wydawnictw oraz udostępnić środki masowego przekazu dla przedstawicieli wszystkich wyznań”.
Karnawał Solidarności spowodował, że władza musiała zalegalizować ogólnopolski „Tygodnik Solidarności”, pismo regionalne i zakładowe. Spod kontroli cenzorów całkowicie wyłamały się idące w setki, a później tysiące, liczne niezależne wydawnictwa cykliczne i okolicznościowe. Nawet wprowadzenie stanu wojennego i surowe represje nie zatrzymały lawiny wolnej myśli. Dalej ukazywały się czasopisma, książki i ulotki.
Na wystawie możemy obejrzeć nie tylko różne pisma, druki, książki, ale także cytaty haniebnego działania polskiego rządu oszukującego naród. Są nimi polecenia dla cenzorów, które zostały ujawnione w książce Czarna księga cenzury PRL.
Przykłady tych cenzorskich dokumentów:
- Nie należy dopuszczać do publikacji żadnych informacji o sprzedaży przez Polskę mięsa do ZSRR.
- Nie wolno dopuszczać żadnych prób obarczania Związku Radzieckiego odpowiedzialnością za śmierć polskich oficerów w lasach katyńskich.
- Należy eliminować wszelkie informacje o zamiarach budowy, odbudowy czy przebudowy kościołów i kaplic, staraniach o otwarcie nowej placówki parafialnej czy zakonnej.
- Należy eliminować informacje o bezpośrednim zagrożeniu życia i zdrowia ludzi spowodowanym przez przemysł oraz środki chemiczne stosowane w rolnictwie.
- Wszelkie publikacje przedstawiające uogólnione scalone dane liczbowe, a w szczególności dotyczące stanu bezpieczeństwa i higieny pracy oraz chorób zawodowych należy wstrzymywać.
- Nie dopuszczać do publikacji w masowych środkach przekazu danych liczbowych obrazujących stan i wzrost alkoholizmu w skali całego kraju.
W szkole nr 80 w Gdańsku stwierdzono wydzielanie się szkodliwych substancji z materiału używanego do uszczelniania okien. Zajęcia w szkole zostały przerwane. Nie należy zwalniać absolutnie żadnych informacji na ten temat.
- Nekrologi, inseraty i inne formy w prasie, radiu i telewizji oraz klepsydry itp., zapowiadające różne spotkania na cmentarzach, przy pomnikach, miejscach walk itp. (z okazji rocznicy wybuchu powstania warszawskiego bądź jego poszczególnych epizodów), byłych żołnierzy zgrupowań, oddziałów itp. AK i innych prawicowych organizacji uczestniczących w Powstaniu Warszawskim nie mogą być zwalniane do publikacji.
- Nie należy zezwalać na żadne informacje dotyczące obniżek i podwyżek cen wszelakich artykułów rynkowych zarówno konsumpcyjnych, jak i trwałego użytku.
- Nie należy zwalniać żadnych informacji na temat dodatkowego skupu ziemniaków przeznaczonych na eksport oraz ich sprzedaży za granicę.
- W dniu 27 stycznia 1977 r. odbędzie się premiera filmu K. Zanussiego Barwy ochronne. Nie należy podawać żadnych informacji o tej imprezie, jak również wzmianek, omówieni, reklamy filmu, zarówno przed, jak i po premierze.
- W prasie, radiu i telewizji nie należy dopuszczać do eksponowania nazwisk bądź podkreślania w sensie pozytywnym dorobku naukowego następujących osób (tu: kilkadziesiąt nazwisk).
- Nie należy zezwalać na publikację żadnych utworów Kazimierza Orłosia.
- Wszelkie publikacje Stefana Kisielewskiego można zwalniać do druku po uprzedniej (każdorazowej) konsultacji z GUKPPiW.
Nie należy dopuszczać do żadnych polemik z materiałami opublikowanymi na łamach „Trybuny Ludu” i „Nowych Dróg”.
Były też „wpadki”, które cenzura musiała korygować.
W grudniu br. „Gazeta Robotnicza” i „Słowo Polskie” zamieściły komunikat Wydziału Handlu Urzędu Wojewódzkiego we Wrocławiu o sprzedaży szynki i wysokogatunkowych wędlin przez zakłady pracy i instytucje. Nie należy dopuszczać do publikacji żadnych materiałów na temat tej inicjatywy wrocławskiej oraz prób upowszechnienia podobnych inicjatyw w pozostałych województwach.

Opr. Janusz Wolniak

Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu zaprasza na wystawę Krzysztofa Kułacza Karpińskiego pt. „Karpigrafia”

Wernisaż 12 maja (piątek) 2023 roku o godz. 18.00
Prace eksponowane w Galerii Klubu MiL do 28 sierpnia (poniedziałek) 2023 roku
od poniedziałku do piątku w godz. 10.00–18.00
w soboty 12.00–18.00
Wstęp wolny. Zapraszamy

Plakat [pdf]

Katalog [pdf]

Program [pdf]

W części muzycznej wernisażu Sylwia Wnuk (sopran) – przygotowanie dr hab. Aleksandra Kubas-Kruk
Przy fortepianie dr hab. Justyna Skoczek

W programie: W. A. Mozart – Aria Paminy Ach, ich Fühl's z opery Die Zauberflote
K. Szymanowski – Wszyscy przyjechali z Pieśni Kurpiowskie op. 58 nr 12
G. Puccini – Walc Musetty Quando m'en vo z opery La Boheme
M. Zamoyska – Bory litewskie

Krzysztof Kułacz Karpiński dociera do osobnej ekspresji, zajmując się rytmiką linii w poziomie, pionie, diagonali, w okręgu i łuku. Prace Krzysztofa Kułacz Karpińskiego manifestują wierność warsztatowi grafika i rysownika, wyrażają wolę kontynuacji pracy na papierze za pomocą narzędzi z pracowni kreślarskiej: piórek, cyrkli, pisaków, tuszy, a także rylców i płyt miedziorytniczych. Po kilku latach poszukiwań, artysta uznał, że jest to propozycja na tyle osobna, wykazująca zarówno stylowe, jak i koncepcyjne jakości spójne, że nazwał ją karpigrafią. Autor obrazuje pejzaż Zagłębia Miedziowego: szyby wiertnicze, industrialną infrastrukturę, wkomponowane w krajobraz i tego typu prace uczyniły go rozpoznawalnym i popularnym komentatorem kształtów miedziowego świata. W karpigrafii zwycięża „kunstwollen”, która uwalnia go mocniej od świata zewnętrznego, artykułuje ideę linearyzmu wyzwolonego z potrzeby iluzji.

Roger Piaskowski – historyk sztuki, Legnica
Pełna wersja [pdf]

W formach rysunkowych o zdecydowanej kontrastowej kresce zapisana jest przestrzenność i pomimo że jest przewaga rozwiązań z pogranicza gry form abstrakcyjnych, to łatwo można odczytać impresje na temat krajobrazu Zagłębia Miedziowego. Zespoły linii prostych, łuków, części kół czy same koła, szukanie ich optymalnych relacji, uprzywilejowanych układów, ukazuje nam autora wrażliwego na otaczający krajobraz górniczy, na jego groźne i surowe piękno. To wszystko Krzysztof Kułacz Karpiński potrafi odczytać i przefiltrować przez własną, artystyczną osobowość i ukazać jego prawdziwe piękno. Artysta potrafi perfekcyjnie wykorzystać przynależne mu właściwości konstrukcyjne oraz wyrazowe.

Prof. zw. Janusz Kucharski – Akademia Sztuk Pięknych Wrocław

Balansujące na granicy abstrakcyjnego oraz przedstawiającego obrazowania rzeczywistości prace Krzysztofa Kułacz Karpińskiego łączą witalną ciekawość świata ze skrupulatnością jego obserwacji. Rysunkowe oraz malarskie kompozycje zbudowane są ze swoistego alfabetu form, których podstawą jest linia, a jej uzupełnienie to przeplatające się kształty geometryczne z rozpoznawalnymi formami głównie o industrialnym, a także o organicznym charakterze. Oprócz indywidualnego języka form plastycznych znamienna w tej twórczości jest treść. Każdy rysunek czy obraz jest opowieścią o bliskim autorowi otoczeniu. Pejzaż Zagłębia Miedziowego z okolic Lubina, Legnicy czy Głogowa pojawia się w jego wielu pracach i jest to charakterystyczna przestrzeń, którą definiują industrialne detale, typowe dla przemysłu górnictwa i hutnictwa miedzi.

Piotr Bieruta – historyk sztuki, Muzeum Historyczne w Lubinie

Krzysztof Kułacz Karpiński. Urodzony w Jaworze. Ukończył historię sztuki na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego; dyplom z rzeźby barokowej uzyskał u prof. Mieczysława Zlata. Ukończył również studia we wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych im. E. Gepperta na Wydziale Architektury Wnętrz i Wzornictwa; dyplom zrealizował w Pracowni Rzeźby pod kierunkiem prof. Janusza Kucharskiego. Zajmuje się rzeźbą, rysunkiem, malarstwem i fotografią. Stworzył własny styl pod nazwą KARPIGRAFIA. Swoją twórczość prezentował indywidualnie i zbiorowo na kilkudziesięciu wystawach w Polsce, Niemczech i Francji. Od wielu lat związany z regionem Zagłębia Miedziowego, co nie pozostaje bez wpływu na jego twórczość. Należy do Związku Polskich Artystów Plastyków oraz Fondation Taylor w Paryżu.