Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu zaprasza na fortepianowy koncert kompozytorek

Evgeniia Karuzina
Paulina Stateczna
28 lutego (sobota) 2026 roku o godz. 16.00
Wstęp wolny. Zapraszamy

Plakat [pdf]

Tworzymy w duchu współczesności, czerpiąc z minimalizmu, neoromantyzmu, muzyki filmowej i jazzowej. To dźwięki pełne światła, które rozluźniają, uspokajają, inspirują. Koncert to dla nas rozmowa – gramy swoje utwory i opowiadamy o nich, otwierając przestrzeń do wspólnego spotkania ze sztuką współczesną.

Evgeniia Karuzina – ukończyła Konserwatorium w Kazaniu (Rosja) na wydziale Teorii i Kompozycji. Autorka tworzy miniatury fortepianowe, które zachwycają świeżością i jednocześnie brzmią zaskakująco znajomo. Jej melodyka wyrasta z wokalnych tradycji współczesnego rocka i popu, a klasyczna forma nadaje kompozycjom szlachetną głębię. Dzięki temu muzyka Evgenii łączy dwa światy – przemawia zarówno do muzyków akademickich, jak i do fanów muzyki popularnej.

Paulina Stateczna – absolwentka Akademii Muzycznej w Katowicach, gdzie ukończyła jednolite studia magisterskie na kierunkach: kompozycja i teoria muzyki oraz fortepian. Współtworzy projekty z zakresu muzyki klasycznej, etnicznej, filmowej i rozrywkowej, które zostały wydane na kilku płytach. Koncertuje w Polsce i za granicą. Jej utwory to subtelne sploty jazzu, popu i klasyki. Liryczne miniatury o rozmaitych odcieniach – romantyczne, filozoficzne, kontemplacyjne. To muzyka, która otwiera przestrzeń dla zadumy i wewnętrznego spokoju.

Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu zaprasza na muzodram Kamila Owczarka pt. „Piosenki na głos męski i wiolonczelę seniorkę”

23 lutego (poniedziałek) 2026 roku o godz. 18.00
Wstęp wolny. Zapraszamy

Plakat [pdf]

Autorski muzodram z oryginalną muzyką do wierszy m.in. M. Białoszewskiego, T. Różewicza, czy też J. Barana oraz coverami piosenek szczególnych, w autorskich aranżacjach na głos i wiolonczelę.

Stylistycznie spektakl oscyluje między koncertem Piosenki Aktorskiej a teatrem absurdu Schaeffera.
Muzycznie – pop’owo, folkowo, czasem nawet i rock’owo, z tym że wciąż na scenie mamy tylko wiolonczelę i głos.
Tematycznie spektakl opowiada o walce. Walce o przynależność, o siebie, ale i o innych. Jest to bez wątpienia manifest, tylko pytanie brzmi: W imię czego? Chcę głośno krzyczeć na ulicy, tylko po co... Tłem dla bohatera są wszechobecne transparenty: „Leżenie dobroć wygrzewa”, „Jestem sobie, jestem głupi, co mam zrobić?... Ić”.

Kamil Owczarek – aktor Teatru im. W. Bogusławskiego w Kaliszu, współpracujący również z Teatrem Dramatycznym w Wałbrzychu, Teatrem Muzycznym Roma NOVA Scena czy Teatrem Muzycznym w Toruniu. Nauczyciel rytmiki. Otrzymał nagrodę specjalną na IV Ogólnopolskim Festiwalu im. Romana Kołakowskiego „In Medio Europae” (2025). Laureat nagrody im. A. Nardellego za debiut teatralny w sezonie 2023/2024. Dyplomant Akademii Teatralnej w Warszawie oraz absolwent Akademii Muzycznej w Gdańsku. Pochodzi z Żor, ze Śląska, gdzie od siódmego roku życia uczęszczał na zajęcia z wiolonczeli do szkoły muzycznej, a w międzyczasie występował na deskach tamtejszego Domu Kultury. Dzięki Wiolonczeli-Seniorce zwiedził nasz kraj, grając i śpiewając wiersze na festiwalach Poezji Śpiewanej. To dzięki Niej poznał wspaniałych artystów. Wyjechał do Gdańska, potem do Warszawy i zostawił Wiolonczelę dla teatru. Dopiero po długich dziewięciu latach, z przerwami, zaprosił Ją do ponownego muzykowania i tak grają sobie teraz wspólnie.

Wiolonczela – w 1944 roku Eduard Rautenberg dokonał jej renowacji, skąd wniosek, że mamy do czynienia z ponad stuletnią wiolonczelą-seniorką. Grała na największych europejskich scenach wraz ze wspaniałymi wiolonczelistami, których tożsamości już nie poznamy… Ostatnie piętnaście lat spędziła u boku Kamila Owczarka, przez co na co dzień akompaniuje dzieciom na zajęciach rytmiki…