Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu

Klub Muzyki i Litratury we Wrocławiu. Sala koncertowa.

Akwedukt. Oficyna Wydawnicza Klubu Muzyki i Literatury we Wrocławiu

rok założenia: 1999
Każda książka w Akwedukcie jest źródłem.

Od ponad 25 lat Akwedukt publikuje poezję, wspomnienia, opracowania krytyczno-naukowe, albumy fotograficzne, tłumaczenia – w przeświadczeniu o wartości słowa, dbając o różnorodną i interesującą dla czytelników ofertę wydawniczą. Poszukiwanie autorek i autorów wrażliwych, wnikliwych, oryginalnych, niezależnych, dokładność edytorska, piękna szata graficzna – wynikają z przekonania, że literatura jest dobrem kultury, jej bogactwo, płynące z wiary i odwagi, tworzą książki i ich czytelnicy.

Urszula M. Benka, Akwedukt, [w:] Klub Muzyki i Literatury – 65 lat, zebrał, opracował i wstępem opatrzył Ryszard Sławczyński, Wrocław 2024, s. 65–74 [pdf]
Marek Rolski, „Z dala od mainstreamu. Oficyna Wydawnicza Akwedukt”, „Kalendarz Wrocławski” 2022, nr XLVI (46), s. 235–242 [pdf]

Czesław Sobkowiak „Prozy niecodzienne”

Niezwykłość zbioru polega także na tym, że w sposób zupełnie inny niż dotychczas odsłania się w nim postać samoświadomego, mierzącego się z trudami pisania poety, ale i człowieka – jego trosk, zachwytów, relacji z otoczeniem. [...] W poezjach Czesława Sobkowiaka figura ogrodu, a przez nią natura i świat jako taki, ich trwanie i niezmienność zmienności kryjące się pod nią, stanowią fundament myślowy, wyznaczają punkt wyjścia, wskazują kolejne punkty odniesienia, kreślą obszar i możliwości poznania – stanowią, jak u pierwszych filozofów, o bycie. [...] O ogrodzie nigdy więc nie zapomina Sobkowiak-poeta, ale nie zapomina o nim i Sobkowiak-człowiek, któremu właśnie ogród daje tak wiele: oparcie, wytchnienie, satysfakcję, obowiązki, czasem zmęczenie, proste przyjemności, poczucie rzeczywistości, perspektywę, a w końcu feerię barw, zapachów i smaków.

Inez Kropidło
Ze wstępu do książki

Stanisław Srokowski „Nowa awangarda poetycka”

Okładka [pdf]

Recenzja Michała Piętniewicza, Stanisław Srokowski Nowa awangarda poetycka. Dostępna w internecie: www.youtube.com/watch?v=o7XwdBOp6yU

Być może rodząca się ciemna moc nowej poezji to wyraz chaosu panującego w naszej epoce, chaosu wartości, znaków i obrazów. Powstaje tylko pytanie, czy twórca, uczestnicząc w tym chaosie, w tym procesie zamazywania świata, nie przyczynia się do jeszcze większego chaosu. A może przeciwnie, ten ciemny język uzmysławia nam, że pojawia się nowa wartość, która przesuwa granice ludzkiego poznania. Sztuka staje na gruncie nauki. Zakorzeniona w materii egzystencjalnej, staje się równocześnie inżynierią twórczą i materiałem badawczym, organizującym nowe laboratorium odradzających się form poetyckich. Poeta arbitralnie ustanawia nowe granice znaczeń, łamiąc wiele dotychczasowych norma i zasad lingwistycznych. A to prowadzi do hermetyzacji poezji. Wykluwa się nowa rzeczywistość liryki awangardowej. A język staje się jej nadzieją i problemem […].
Powstaje tylko pytanie, czy tak daleko posunięte nowatorstwo będące celem samym w sobie, nie prowadzi nas w stronę ślepego zaułka, z którego nie ma już wyjścia. A może to jednak tylko labirynt dla śmiałej i odważnej ludzkiej wyobraźni.

(fragment eseju Stanisława Srokowskiego)

Izabella Starzec „Brzmienia Wrocławia. Rozmowy w wielu tonacjach”

Książka znalazła się w encyklopedii „Die Musik in Geschichte und Gegenwart” pod hasłem „Breslau ab 1945”

Okładka [pdf]

„Brzmienia Wrocławia” – nowość na półce wydawniczej!, Źródło: „Wrocławski Portal” 2025 [pdf]

[…] Dowiadujemy się o Wrocławiu rzeczy nieznanych, ale także środowiskowych tajemnic poliszynela i powszechnie znanych faktów – lecz opowiedzianych na nowo, ze swoistej perspektywy osobistej. Wnosi to do nich zabarwienie emocjonalne, a przede wszystkim szczegóły, które często umykają źródłom oficjalnym – artykułom prasowym, dokumentom itp. Dzięki temu książka ta jest nie tylko wciągającą lekturą, ale stanie się też obowiązkową pozycją bibliograficzną we wszelkich omówieniach dotyczących kulturalnego życia stolicy Dolnego Śląska.

Jakub Puchalski

[…] Cieszę się więc ogromnie, że wywiady Izabelli doczekały się zebrania razem w formie książki. To niewątpliwie przyjemność dla wielbicieli muzyki i spora dawka wiedzy dla nas wszystkich. Izabella, darzę cię ogromnym szacunkiem i sympatią – kiedyś jako wzór, dziś jako koleżankę „po klawiaturze”. Pisz nam jak najwięcej!

Olga Szelc